Կեսգիշերին արթնացա ոտնաձայներից․ Աչքերս բացեցի տեսնեմ դուստրս է․ Նրա խոսքերից ուղղակի ցնցվեցի

Կեսգիշերին արթնացա ոտնաձայներից․ Աչքերս բացեցի տեսնեմ դուստրս է․․․Նրա խոսքերից ուղղակի ցնցվեցի — Գիշեր վա ժամը 2-ին փոքրիկի ոտն աձայներ եմ լսում. աղջիկս իմ ննջ ասենյակ է եկել: Ես լուռ պառ կած եմ և շատ կամաց եմ շնչում: Գուցե նա իր սենյակ վերադառնա և թողնի քնեմ…

-Մայ րիկ, մայրիկ,- կանչում է նա շատ կամաց ձայնով: -Հա, ի՞նչ է եղել,-ասում ես՝ չկարողանալով զսպել բարկությունս: Նա լռում է, նրա աչքերը փայլում են թույլ լույսի տակ: -Մայրիկ…ես քեզ շատ եմ սիրում… -Իսկ ես… -Իսկ ես քեզ ավելի շատ…Պառկում է կողքիս և իսկույն քնում: Բայց նրա բառերը դեռ կախված են օդում:

Եթե կարողանայի դիպչել նրանց և բռնել, կվերց նեի և կսեղմեի սրտիս…Դեռ կարծես լսում եմ նրա բա րակ ձայնը, որը շշնջում է աշխարհում լա-վագույն խոսքերը. ես քեզ սիրում եմ…Ժպիտը դիպչում է շուրթերիս, ես զգույշ արտաշնչում եմ՝ վախենալով, որ կմոռանամ այդ խոսքերը:

Մի օր այս աղջնակը մեծ աղջիկ կդառնա, իսկ փոքրիկ որդիս՝ պատանի…Մի օր կկարողանամ հանգիստ լոգանք ընդունել, հանգիստ սուրճ ըմպել և իմ սիրելի գիրքն ըն թերցել…Մի օր կկարո ղանամ հանգիստ դուրս գալ տնից՝ իմանալով, որ իմ արագ վերադարձին ոչ ոք չի սպասում…Մի օր ես կվերադառնամ ինձ…

Բայց այսօր ես ինձ նրանց եմ տալիս: Ես հոգնում եմ, ուժերս չեն բավա րարում, բայց ես գիտեմ, որ նրանց շատ եմ պետք: Եվ հավա տացեք, այժմ ապրում եմ կյանքիս լավագույն շրջանը…

Жми «Нравится» и получай только лучшие посты в Facebook ↓

Կեսգիշերին արթնացա ոտնաձայներից․ Աչքերս բացեցի տեսնեմ դուստրս է․ Նրա խոսքերից ուղղակի ցնցվեցի