Մի անգամ անապատում երկու ընկեր կռ վեցին և մեկը մյուսին ապ տակեց, մյուս ընկերը ոչինչ չասաց և միայն մի բան գրեց ավազին… իմաստուն առակ, որ սովորեցնում Է գնահատել լավն ու բարին

Մի անգամ անապատում երկու ընկեր կռ վեցին և մեկը մյուսին ապ տակ հասցրեց: Վերջինս, ցավ զգալով, բայց ոչինչ չասելով, գրեց ավազի վրա. «Այսօր իմ ամենալավ ընկերը ինձ ապտակեց»: Շարունակեցին ճանապարհը, գտան օազիս և որոշեցին լողանալ: Նա ով ապտակ էր ստացել փրկվեց խեղդվելուց, ընկերը փրկեց: Երբ ուշքի եկավ, գրեց քարի վրա. «Այսօր իմ ամենալավ ընկերը փրկեց իմ կյանքը»:

Նա, ով ապտակ էր հասցրել և փրկել էր ընկերոջ կյանքը, հարցրեց: -Երբ քեզ ապտակեցի, դու ավազի վրա գրեցիր, իսկ հիմա քարի վրա ինչու՞ ։ Ընկերը պատասխանեց. -Երբ մեզ նեղացնում են, մենք պէտք է ավազի վրա գրենք, որպեսզի քամիները կարողանան ջնջեն: Իսկ երբ մեզ լավություն են անում, պետք է քարի վրա գրենք, որպեսզի ոչ մի քամի չկարողանա ջնջել:

Жми «Нравится» и получай только лучшие посты в Facebook ↓

Մի անգամ անապատում երկու ընկեր կռ վեցին և մեկը մյուսին ապ տակեց, մյուս ընկերը ոչինչ չասաց և միայն մի բան գրեց ավազին… իմաստուն առակ, որ սովորեցնում Է գնահատել լավն ու բարին